Beschrijving
100e film in het filmarchief: Neptunus op Schiermonnikoog door Dick Kool
Neptunusfeest. Bij het zeevolk vroeger, de naam voor het onderdompelen van nieuwelingen aan boord, die voor het eerst de evenaar passeerden. Het was voor de nieuwelingen nou niet altijd een feest, tegenstribbelen was er niet bij! Na de doop werd door Neptunus een certificaat uitgereikt, die de passage van de evenaar bevestigde.
Ook op Schiermonnikoog vonden Neptunusfeesten plaats, zo’n honderd jaar geleden bij de Zeevaartschool en ook in 1947 en 1950 georganiseerd door Dubovica (Dubblinga, van Bon, Visser, Carst). Jan-Berend Bazuin organiseerde een Neptunusfeest in 1973.
Dick Kool filmde het Neptunusfeest op 10 augustus 2002, Lina Kool-Aikema deed het geluid.
Er zou die dag iets bijzonders gebeuren wat aangegeven werd door eilander vlaggen die boven de dijk aan het eind van de Reeweg vrolijk wapperden. De verwachtingen waren hooggespannen, want Neptunus zou na lange jaren van afwezigheid een bezoek aan het eiland brengen en omstreeks 12 uur arriveren. Het was prachtig weer, bijna windstil en op een gegeven moment doemde er in het nevelig verschiet een helgele sloep op die over het spiegelgladde water geruisloos naderbij kwam. Bij elke opwaartse beweging glinsterden de roeispanen in het zonlicht wat een magnifiek gezicht was. Langzamerhand werd ook de bekende drietandige staf van Neptunus zichtbaar, een uniek schouwspel…. Even later zagen we de oude baas zelf met zijn lange baard, het eerbiedwaardige hoofd getooid met een gouden kroon. Vergezeld van zijn vrouw Amphitrite vormden ze een beeld uit lang vervlogen tijden. Ook het gevolg van de heerser der wereldzeeën zag er indrukwekkend uit getooid met piratenhoeden en zelfs een Vikinghelm met ossehoorns zoals we dat kennen uit de geschiedenisboekjes op school. En dan te bedenken dat de Noormannen ooit op Schiermonnikoog zijn geland, we zagen het gebeuren. Toen de boot aanlegde sprong er een jonge zeeman aan land die blijkbaar al jaren van huis was geweest en met een door merg en been snijdende kreet “Mem” zijn oude moeder in de armen sloot, die haar zoon aan de voet van de dijk tegemoet snelde….Onder het gezang van het Shantykoor zette Neptunus voet aan wal en richtte zich vervolgens tot de samengestroomde menigte. Hij verontschuldigde zich voor zijn lange afwezigheid en herinnerde de eilandbewoners aan een bezoek in 1947 toen er in zijn gevolg ook eilanders waren geweest die eigenlijk de grondleggers waren van dit gebeuren en zich destijds de club Dubovica noemden. Na de toespraak van burgemeester Fennema ging Neptunus met zijn gevolg naar de andere kant van de dijk, waar een gereedstaande boerenwagen geheel in stijl was aangekleed met zeewier, reddingsboeien en een opgezette meeuw als boegbeeld. Op de kar een ouwe piano, die naar de klank te oordelen, onder de zeespiegel was bespeeld, maar ter verhoging van de feestvreugde het gewenste effect had. Het Neptunusfeest verplaatste zich naar het dorp waar het nog lang werd gevierd.